Net als andere coatingmethoden vereist elektroforetische coating oppervlaktebehandeling vóór het coaten. Oppervlaktebehandeling is een belangrijke taak die moet worden uitgevoerd vóór het coaten. Verschillende coatingmethoden, materialen en oppervlaktetoestanden vereisen verschillende oppervlaktebehandelingsprocessen en -methoden. Verschillende oppervlaktebehandelingsprocessen en behandelingskwaliteit hebben niet alleen een ernstige invloed op de coatingkwaliteit, maar hebben ook een grotere impact op de kosten van de oppervlaktebehandeling. In het proces van technisch ontwerp moeten we oppervlaktebehandelingsprogramma's en -methoden kiezen met een sterke relevantie, een goed behandelingseffect en lage kosten, zoveel mogelijk op basis van de coatingmethode, coatingmaterialen en oppervlakteomstandigheden.
In het voorbehandelingsproces van elektroforese worden de processen van olieverwijdering, roestverwijdering, fosfateren en oppervlakteaanpassing op elkaar afgestemd. Er kan worden gesteld dat voorbehandeling essentieel is bij elektroforetische coating, omdat het betrekking heeft op de stabiliteit van het elektroforetische verfbad na elektroforese en de kwaliteit van de coating op het oppervlak van het werkstuk.
Elektroforetische behandeling gebruikt fosfateringsbehandeling als voorbehandeling voor de duurzaamheid en corrosiebestendigheid van coatings op elektroforetische werkstukken. Fosfateringsbehandeling (ook bekend als fosfaatchemische behandeling) is een techniek die gebruikmaakt van de dissociatie (evenwicht)reactie van fosforzuur om onoplosbare fosfaatmetaalzouten (fosfateringsfilms) op het oppervlak van schone (ontvette) metalen substraten te laten neerslaan. De functie van fosfateringsfilm is om de hechting en corrosiebestendigheid van de coating (elektroforetische coating) te verbeteren.
Wat betreft hechting, is de kristalhechting goed, omdat de bereide fosfaatfilmkristallen licht oplosbaar zijn op het metaaloppervlak. Bovendien wordt de hechting van de coating verbeterd door de vele oppervlakte-onregelmatigheden en oppervlaktegebieden van het kristal. Naarmate de hechting van de coating toeneemt, kan deze de invasie van corrosieve stoffen voorkomen, waardoor de corrosiebestendigheid wordt verbeterd (met name door uitzetting onder de verffilm te voorkomen).
Coatings zonder fosfateringsbehandeling zullen binnen korte tijd gaan bubbelen en roesten. Het water en de lucht die door de film gaan, vormen rode roest op het oppervlak van het werkstuk, waardoor de verflaag uitsteekt. De lucht en het water die door de film gaan, bereiken de gegalvaniseerde staalplaat en vormen witte roest, die ook reageert met de film om metaalzeep te vormen. Het volume neemt meerdere malen toe, waardoor de film effectiever uitsteekt. Fosfateringsfilm is een onoplosbare film die op het oppervlak van metalen wordt gevormd door chemische reacties. Vanwege de uitstekende hechting (fysiek) en chemische stabiliteit, wordt het gebruikt als substraat voor duurzame antiroestcoatings.
Om een uitstekende en stabiele fosfateringsfilm te verkrijgen, de hechting en corrosiebestendigheid ervan te garanderen, is voorbehandelingsbeheer erg belangrijk. Tegelijkertijd is het noodzakelijk om een goed begrip te hebben van het basisreactiemechanisme en de elementen van de fosfateringsbehandeling.
